اشعار

پند / درس زندگی

🌹🌹🌹➖➖🌷🌷🌷➖➖🌺🌺🌺➖➖🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

درسراشیب زمان میگذردعمرچوباد
درغم و خونجگری میگذردیادل شاد

هرکسی چند صباحی اندر این دار جهان
زندگی میکند و میگذرد پیرو جوان

خود بفرموده خدا عمر بشر فانی هست
حب این دار جهان گفته که شیطانی هست

عاقبت بار سفر سوی بقا بر بندیم
بگسل این رشته الفت تابکی در بندیم

چند روزی به جهان شیوهٔ یک مهمان باش
از علایق بگذر و از دل و جان انسان باش

قوت هر روز بخون این آن رنگین مکن
ای سبک بار چنین بار خودت سنگین مکن

چشم خود روی حقایق تو مبند بینا باش
فکر دنیا گرکه هستی درپی عقبی باش

نه چنان بخش ، فقیر و زار ومضطر گردی( ۱)
نه چو قارون به خساست لعن داور گردی

آری این دار جهان از نظری آزمون است
آدمی مورد آزمایش در این گردون است

پهنهٔ گیتی ما لوح و بشر نقّاش است
یک نفر صاحب ایمان و دگر اوباش است

عاقبت جمله زما سوی بقا خواهیم رفت
اجل ما برسد شاه و گدا خواهیم رفت

وای از آن لحظه که پرونده زما بگشایند
هرکسی را به عمل جایگهش بنمایند

عملت خیر اگرشد جزایش خیر است
عملت بد چوشد سوی جهنم سیر است

تو چه داری که (صفا ) اینهمه سرخوش هستی
بجز از عشق. علی که همه عمر دل بستی

شاعر قاسم جناتیان قادیکلایی

وَاَنْفِقو فیٖ سبیلِ الله ولٰا تُلْقو بِاَیْدٖیکُم اِلَی التْهْلُکَة
در راه خدا انفاق کنید ولی با دست خود خود را بهلاکت نیندازید
یعنی تمام مال را نبخشید که فقیر شوید